Verdriet is er nog steeds, maar Jan en Henny hebben het leven wel weer goed op kunnen pakken

WIERDEN – Ze leerden elkaar kennen in Rijssen, woonden na het huwelijk in Ypelo en genieten nu van hun oude dag in Wierden. Jan (83) en Henny (84) Hinsenveld zijn dinsdag 29 september zestig jaar getrouwd. Hun huis aan de Hortensiastraat is versierd met een boog. Een dag voor het diamanten huwelijk komt in de ochtend al een bloemist aangereden. Die heeft een grote bos bloemen bij zich. “Van de burgemeester”, zegt Jan als hij op het felicitatiekaartje kijkt. Burgemeester Nick Hubers komt later op de dag nog op bezoek. Jan en Henny stellen de felicitaties op prijs. “Het weer is ook prachtig. Net zoals zestig jaar geleden. We zijn getrouwd op donderdag 29 september 1966. Ook die dag was het heel mooi weer”, zegt Jan.

Hij en zijn vrouw Henny gingen wonen op de boerderij in Ypelo. De vader van Jan was boer. De boerderij werd gesplitst in twee woongedeeltes. Voor het huwelijk hadden ze bijna zeven jaar verkering. Henny kwam uit Zuna. “We hebben elkaar leren kennen op een zaterdagavond in Rijssen. In die jaren waren er nog geen disco’s of cafés waar de jeugd uit ging. Vriendengroepen gingen naar het park in Rijssen. Daar stonden we bij elkaar en leerden de jongens de meisjes kennen. Zo ging dat in die tijd”, zegt Jan. De vonk sloeg over tussen de tiener uit Ypelo en Zuna. Allebei kwamen ze van het platteland. Zowel de ouders van Jan als Henny hadden een boerderijtje. “Maar ik heb niet de intentie gehad om te boeren. Ik ben begonnen met het vervoeren van melkbussen van de boeren naar de melkverwerking. Dat werk ben ik altijd blijven doen. Na vier jaar ben ik bij Coberco begonnen. Ja, ik heb in mijn werkzame leven een heel mooie tijd gehad. Ik kwam bij de boeren in Azelo, Saasveld en Weerselo. Mijn parochie noemde ik dat”, zegt Jan met een glimlach.

Het echtpaar kreeg drie kinderen: Annet, Marten en Ernst-Jan. Ook kwamen er kleinkinderen. “Acht kleinkinderen zijn er: zeven jongens en één meisje”, zegt Henny. Maar het leven bracht Jan en Henny niet alleen voorspoed. Jan wijst naar een ingelijste foto in de woonkamer van Marten, hun overleden zoon. “Acht jaar geleden op 14 september is hij overleden aan slokdarmkanker. Hij was nooit ziek. Na de eerste behandeling vier jaar daarvoor leek het goed te gaan. Maar twee jaar later was de kanker terug in de botten”, zegt Jan. Het verdriet was enorm. “Marten is maar 48 jaar geworden. Maar wat zijn we trots op hem, zo’n fijne vent. Ook had hij een prachtige baan, waar hij zich helemaal thuis voelde. Hij was directeur bij HP Valves in Hengelo.” Met veel trots kijken ze op zijn leven terug. “We hebben nog altijd een warm samenzijn met de hele familie, waarin we aan hem denken”, zegt Henny over de momenten waarop de andere kinderen en hun gezinnen bij elkaar zijn.

Het verdriet is er nog dagelijks. “Maar we hebben het leven wel weer goed op kunnen pakken. We hebben heel veel samen gefietst. Dat was een hobby van ons. We fietsten knooppuntenroutes. Dat deden we in natuurrijke gebieden zoals in Drenthe en op de Veluwe.” Maar samen fietsen lukt niet meer. Anderhalf jaar geleden kwam Henny ongelukkig ten val. Zij moest geopereerd worden. Nu pakt Jan nog regelmatig de fiets. Daar kan hij enorm van genieten. Ook zijn ze blij dat ze naar Wierden zijn verhuisd elf jaar geleden. “De boerderij in Ypelo hebben we verkocht en nu wonen we hier prachtig aan de Hortensiastraat.”

door Stefan Wegdam