Carla Nollen gaat het terras van Theehuys Grimberg voorgoed opbergen.
Carla Nollen gaat het terras van Theehuys Grimberg voorgoed opbergen. Simon Dirks

Carla Nollen boekte succes metbevlogenheid en eigen taarten

Zakelijk

NOTTER – Theehuys Grimberg in Notter heeft eind september de deuren definitief gesloten. Daarmee is er na ruim twintig jaar een eind gekomen aan de sfeervolle buitenlocatie aan de Grimbergerweg, gelegen naast de spoorlijn tussen Rijssen en Wierden. Het was een plek waar dagelijks veel fietsers en wandelaars even tot rust konden komen en waar op afspraak ook veel high tea’s werden genoten. Carla Nollen runde het theehuis met verve, maar heeft nu op 58-jarige leeftijd besloten om de zaak te sluiten. “Mijn echtgenoot (Jos Nollen -red.) is iets ouder en gaat nu met pensioen. We hebben besloten om tijd vrij te maken, zodat we samen nog leuke dingen kunnen doen. Dan kan ik daar over tien jaar in ieder geval geen spijt van krijgen.”

Het echtpaar woont sinds 1989 op deze rustieke locatie in de gemeente Wierden. Jos is honderd meter verderop geboren, Carla is opgegroeid op het Langeveense platteland. Het wonen in Notter is heel fijn, meent Carla. “Langeveen is echt wel een uithoek hoor. Hier in op deze plek aan de Grimbergerweg woon je echt centraal: Rijssen, Nijverdal en Wierden dichtbij en een goede spoorverbinding, zodat de kinderen makkelijk konden studeren.”

Carla vervolgt: “Voordat we onze drie kinderen Renske, Noortje en Joost kregen, werkte ik als verpleegkundige in het ziekenhuis. Die wisselende diensten combineerden niet met Jos zijn werk en zo besloot ik om thuis iets op te zetten en het Theehuys te beginnen. Ik vond het namelijk ook erg leuk om taarten te bakken en wilde dat met andere delen.”

Eigen producten

En zo zag het Theehuys in 2001 het levenslicht, eerst op kleine schaal. “We wonen hier in een gebied waar veel wandelaars en fietsers te vinden zijn en in die tijd had je nog niet al die rustpunten. Er was dus wat horeca betreft weinig te beleven; je kon niet even een pauze nemen en ergens koffie of thee drinken.”

In diezelfde periode werd ook Stichting Ontdek de Reggestreek opgericht en kreeg het hele gebied een flinke impuls wat wandel- en fietsroutes betreft. Theehuys Grimberg nam deel aan de Stichting, met een paar jaar terug onder meer een gezellige fair als hoogtepunt. Het succes van het etablissement heeft echter vooral te maken met de bevlogenheid van Carla. De persoonlijke touch en met name ook de aandacht voor de producten die ze grotendeels allemaal zelf maakte waren de drijfveren. “Ik maakte de taarten al die jaren zelf, het liefst met producten uit de eigen tuin en boomgaard. Ook de high tea was een gouden greep, met meerdere verse jammetjes en echt teabread. En ook de scones volgens Engels recept dat ik van mijn tante had gekregen waren geliefd. Zij was kok in een klooster in Engeland.”

Vaste bezoekers

Reclame heeft Carla nooit gemaakt, mond-tot-mondreclame deed zijn werk en zo kreeg het theehuis ook een groep vaste bezoekers. “Sommige bezoekers kwamen hier echt wekelijks. Alleen of in groepjes. Er zijn ook mensen getrouwd, onder de kersenboom of in de hooiberg. Heel mooi om dat mee te maken. Maar er is ook een begrafenis geweest, ingetogen. Het contact met mensen heb ik altijd heel fijn gevonden. De drempel was laag, je kon hier altijd op het terras terecht. En als je alleen kwam en ik had even tijd, dan schoof ik aan. Ja, misschien was ik ook wel een soort maatschappelijk werkster soms”, grapt Carla.

Het succes groeide, maar om het Theehuys Grimberg commercieel uit te buiten is nooit in Carla’s hoofd opgekomen. “Onze dochter Noortje heeft er wel over nagedacht om het misschien over te nemen, maar wil je er van kunnen leven, dan moet je groeien. Het is goed zo. We hebben vorig jaar het besluit genomen om de deuren te sluiten. Dat besluit stond vast en mede ingegeven door de rust tijdens de corona-lockdowns. Jos en ik kunnen nu gaan genieten van onze eigen plek hier, zonder dat er de druk is om bijvoorbeeld taarten te bakken of gasten te ontvangen. Ik heb het écht met heel veel plezier gedaan en die twintig jaren zijn voorbij gevlogen! Ik heb nu tijd voor de groente- en bloementuin.”

Locomotion

Ook Jos kan zijn oude hobby weer oppakken nu hij met pensioen is en ook niet meer de technische randzaken voor het theehuis hoeft te regelen: plaatjes draaien in zijn eigen studiootje voor een internet radiostation. Met name de mooie klassiekers uit de jaren zeventig en tachtig. Daarmee herleven wat hem betreft de tijden van zijn vermaarde drive-in Locomotion weer. Jos: “In de jaren zeventig en tachtig heb ik op honderden feesten in de regio gedraaid, vooral Noordoost Twente, maar ook op de manege in Wierden en op de camping in het Duitse Wilsum.”

De ogen van de 66-jarige senior beginnen te glimmen als hij over die tijd en de muziek vertelt. “Ik mocht op feesten draaien waar ook MaiTai, Lee Towers en Drukwerk op het podium kwamen.” In 1991 staakte hij zijn activiteiten met Locomotion, mede omdat de kinderen in huize Nollen zich meldden. “Ik was toen 35 en midden in de nacht weer terugrijden met apparatuur, dat werd me te veel.” Nu, dik dertig jaar later, krijgt de dj van weleer de smaak weer te pakken en heeft hij inmiddels een studiootje in een ruimte van het voormalige theehuis gerealiseerd waar de pop- en rockklassiekers op de draaitafels liggen.