Afbeelding

Distelvink

Columns

Onmogelijke opdrachten (deel 1)

“Wat liggen die oude bedrijventerreinen vreemd in de plattegrond van Wierden”. Aan het woord is een vriend van buiten onze gemeente. Voor mij als inwoner, vergroeid met zijn leefomgeving, wekte het geen verbazing meer. Ze liggen waar ze liggen, al heel veel jaren. “De oude bedrijventerreinen liggen aan de noordkant van de spoorlijn, met een aantal woonwijken ernaast als een soort puist op de kaart”.

Over de historie van de ligging van de bedrijventerreinen en de woonwijken als buren kon ik hem wel iets vertellen. De gemeente Wierden mocht niet uitbreiden in zuidelijke richting, omdat lang onduidelijk bleef hoe het tracé van de A35 zou gaan lopen. Vandaar de uitbreiding van het dorp naast de bedrijventerreinen aan de noordkant. Zoals gezegd, ze liggen waar ze liggen, hoewel...

Tijd voor vernieuwing

In de gemeenteraad was aan de orde: Plan van aanpak Kwaliteitsimpuls Bedrijventerrein Kluinveen Violenhoek. Kort gezegd komt het erop neer dat de gemeente wil proberen die bedrijventerreinen er beter uit te laten zien of er zelfs een  andere bestemming aan te geven. In mooie ambtelijke termen: revitaliseren of herstructureren.

Daarvoor wordt een onderzoeksbureau ingehuurd dat een onderzoek mag gaan doen naar de ideeën die de ondernemers ter plaatse erover hebben. Vervolgens schetsen ze dan een aantal scenario’s, waaruit dan weer een voorkeursscenario rolt.

Och, nou ja, zo gaat dat in een Plan van aanpak.

De gemeenteraad besteedde er weinig tekst aan. De leden van de raad vonden het vooral “een goede zaak. Erg nodig. Et cetera”. Het mocht ook wel wat kosten: €25.000,= nu en €50.000,= per jaar, vier jaren achter elkaar. Er hoefde verder niet over gediscussieerd te worden.

Pfff... wat een opdracht

Wat ze ogenschijnlijk niet zo in de gaten hadden, was dat ze de wethouder een vrijwel onmogelijke opdracht meegaven. Ga maar na: de gemeente is eigenaar van de wegen, trottoirs, verlichting en groenstrookjes, maar daarnaast is er geen centimeter waar je iets over te vertellen hebt. Alle gronden, en panden natuurlijk, zijn eigendom van de ondernemers. Dus stel, de ene ondernemer wil zijn pand wel verfraaien, maar zijn buurman niet... inderdaad, dan is het “helaas pindakaas” voor de verfraaiing in het Plan van aanpak.

Een andere bestemming aan het bedrijventerrein geven, bijvoorbeeld woningen in plaats van bedrijven, is nog lastiger. Dan zullen ondernemers hun bedrijf moeten verplaatsen naar een nieuw bedrijventerrein dat... er niet is.

Kortom, dames en heren politici, heb een beetje mededogen met de wethouder bij deze onmogelijke opdracht.

NB. Tip: laat het onderzoek beginnen bij bedrijventerrein Hogelucht. Ze hebben daar immers de verfraaiing wel voor elkaar gekregen.