Zakelijk

Nieuw tijdperk breekt aan voor café en zalencentrum De Kröl

Echtpaar Ten Berge doet stapje terug en kijkt terug op mooi leven in horeca

Jolande en André ten Berge.

ENTER – Café en zalencentrum De Kröl gaat over in andere handen en daarmee komt er een einde aan het tijdperk van Ten Berge op het zuidelijkste puntje van de Dorpsstraat in Enter. Zodra een geschikte overnamekandidaat is gevonden, doen André en zijn echtgenoot Jolande een stap opzij. “Je moet aan de toekomst denken en op tijd een keuze maken. Dat is nu. Ook al vinden wij het werk nog hartstikke leuk en zijn we nog redelijk goed gezond... wij willen vooral dat het bedrijf voor Enter behouden blijft, dan moet je niet doorgaan totdat je niet meer kan”.

De geschiedenis van De Kröl voert terug naar de beginjaren van de vorige eeuw. Het bedrijf heeft een rijke historie, inmiddels een dikke honderd jaar. Een oude foto, een pronkstuk aan de muur van de feestzaal achter het café is daarvan het tastbare bewijs. “Die foto is uit de jaren dertig”, vertelt André. “Kijk, daar in de deuropening staat mijn vader. Hij was kapper. Hier in Enter heeft iedereen bijnamen, hij was KrölsGerre. Mijn opa staat naast hem, hij was eigenaar van het café. Die deur aan de zijkant is nog steeds entree van het café.”

Automonteur
Er is in de loop der jaren wel veel veranderd. Vooral sinds André en Jolande het etablissement bestieren is er flink geïnvesteerd. “Het café was van mijn oom en tante, en hebben het in 1988 overgenomen”, vertelt de inmiddels 64-jarige senior. Hij was in die tijd automonteur, maar kende de klappen van de zweep via zijn vrouw die bij voormalig Café Dreijerink horeca-ervaring had opgedaan. “We hebben na de overname het café aangepakt en er een bruin café van gemaakt, gewoon, omdat we dat mooi vonden. Er was toen ook al een klein zaaltje achter het café, gebouwd met geld en inzet van de Enterse duivenvereniging. Die zochten in de jaren zestig een ruimte voor hun activiteiten en zodoende is het gerealiseerd. Dat was een win-winsituatie: het café vaarde er wel bij en de vereniging had hun onderkomen voor shows en zo. Later werden hier kleine feestjes maar ook de nu vermaarde dansavonden met Enterse bandjes georganiseerd!”

De gedrevenheid van André zorgde er voor dat het café steeds populairder werd, ook voor vrouwen. “Want in de cafés in Enter, daar kwamen alleen maar mannen. Daar wilde ik samen met mijn vrouw verandering in brengen. Zorg voor jonge meiden in de tent en de jongens komen dan vanzelf.”

Enterse bruiloften
De jaren negentig waren hoogtijjaren voor de Kröl en de tijd om verder te investeren brak aan. “In 1998 hebben we het kleine zaaltje er helemaal afgegooid. In krap zeven weken tijd is de nieuwe, huidige zaal gebouwd. Daarmee kregen we ruimte voor feesten en partijen tot zo'n vijfhonderd man.” De Enterse en Twentse bruiloften waren in die jaren vermaard. Gastenaantallen van drie tot vijfhonderd waren heel normaal en dat wel zo'n drie tot vier keer per week. “Soms gekkenwerk, maar o zo mooi”, herinnert André zich nog goed.

Carnaval
Totdat in 2008 de crisis zich aanwendde. “Sindsdien is die tijd van bomvolle zalen niet meer teruggekomen. Gelukkig hebben we nog goede jaren daarna gehad, mede doordat we ook in hebben gezet op catering. Zeker in de zomermaanden – de toch al wat slappere maanden voor een zalencentrum – wordt daar goed gebruik van gemaakt.” Maar ook dankzij carnaval, de uitvoeringen van diverse verenigingen, het vermaarde dartweekend en de evenementen rondom de Enterse Dagen is het bestaansrecht van de zaal bewezen. “Maar vooral carnaval... Dat werd in Enter tot aan de coronacrisis goed gevierd.  Dit jaar is het helaas weer afgelast...”

Verantwoordelijkheid
De coronacrisis hakt er ook bij De Kröl flink in, maar André wil niet klagen. “Dankzij de overheidssteun kunnen we ons hoofd goed boven water houden, evenals de goede jaren voorafgaand. En na de eerste lockdown zat ons café wonderwel bom vol, vooral met jeugd. Die zijn trouw teruggekeerd, misschien ook wel doordat de discotheken nog niet open mochten. De sfeer op die avonden wordt ook deels door de bezoekers zelf bepaald. Ik sta niet meer achter de bar, daarvoor voel ik me te oud en is er een generatiekloof. De jeugd bepaalt bijvoorbeeld zelf de muziek. Ze mogen zelf platen toevoegen in het systeem en ze bepalen zelf wat er gedraaid wordt. Doordat je ze die verantwoordelijkheid geeft, pakken ze dat ook serieus op. Ook het invoeren van muntjes in plaats van lijstjes en contant geld wordt door hen als prettig ervaren.”

Behoud voor Enter
Deze voor met name ondernemers beroerde periode is niet de reden om het bedrijf van de hand te doen, laat André weten. “Ik ben nu 64 en mijn vrouw is 61. Het is nu tijd om vooruit te kijken en niet af te gaan wachten. Onze kinderen hebben aangegeven niet in de horeca te willen. Zij staan liever aan de andere kant van de bar haha. Horeca is ook niet een kwestie van willen, daarvoor moet je geboren worden. Privé en werk is namelijk altijd met elkaar verweven; de zaak gaat altijd door, ook op een moment dat je vrij bent.”

De beslissing om de zaak nu over te dragen is weloverwogen, meent André. “We zijn allebei nog gezond. Ik hoef nu nog niet te stoppen en daardoor heb je rustig de tijd om een geschikte ondernemer te vinden. Daarvoor hebben we anderhalf jaar uitgetrokken. Er zijn al wel gesprekken met een serieuze kandidaat, die ook het behoud van het café en de zaal voor Enter voor ogen heeft. Dat vind ik belangrijk. We zijn namelijk de enige grote zaalvoorziening in het dorp. Dat moet je zien te behouden!”

Reacties

Geweldige jeugd gehad in de jaren 60.

Grote vriendenclub ook!!

Elke week muziek met de Enterse

Bandjes en door de week een paar keer in het café!

Zo gezellig en dat vormt je voor de toekomst!!

Woon niet meer in Enter, maar familie nog wel en volg het natuurlijk allemaal!!

Veel succes samen !!