Sport & Vrije tijd

Autodidact ontwikkelt thans eigen motoren en aandrijflijn

Edwin Lammertink en Porsche zijn verbonden voor het leven

ENTER – Edwin Lammertink heeft zijn leven verpand aan autotechniek, met name klassieke (sport)wagens en met een sterke voorkeur voor Porsche. Door knetterhard te werken en geen minuut vrij te nemen heeft hij met succes een uniek bedrijf in Enter opgebouwd. “En wat er met mijn bedrijf gebeurt als ik er niet meer ben... ? Hmm... Ik denk daar liever nog niet over na...”, denkt Edwin hardop. De geboren en getogen Enternaar probeert nu op 54-jarige leeftijd het iets rustiger aan te doen. De races overal ter wereld behoren daarom inmiddels tot het verleden, maar van het zelf ontwerpen en bouwen van motoren, het finetunen van auto's en het opknappen van roestige klassiekers kan hij nog steeds enorm genieten. “Ik heb de hele dag door pijn, want ben nooit zuinig op mezelf geweest, maar hé... Ik kan in ieder geval zeggen dat ik heb geleefd...”.

Wat in de jaren tachtig, na het afronden van zijn opleiding autotechniek, in het klein begon is thans uitgegroeid tot een mooi bedrijf voor Enter en eigenlijk heel Nederland. “Ik liep stage bij een Honda-dealer in Nijverdal. Dat vond ik dus niks, dat gerommel en die auto's wat beurtjes geven”, herinnert Edwin zich nog goed. Hij was een rebel, nog steeds trouwens. “Als puber sleutelde ik al aan brommertjes en wilde daar het maximale uit halen, dus sneller dan het politiebusje. Die uitdaging heb ik mijn hele leven gehouden, eerst met brommers, later in de rally en daarna met Porsches op het circuit. De racerij vond ik het leukste. Op het circuit gaat het er veel gedisciplineerder aan toe. Millimeterwerk in plaats van lompe meters maken. Het gaat daarbij dus ook verfijnde afstelling aan de auto, motorisch, maar ook wat aandrijving betreft.”

Oude wrakken
De geometrie, zeg maar het wiskundige deel van auto, heeft Edwin altijd enorm getrokken. “Daarom word ik enorm getriggerd door klassieke auto's, daar vind je kwaliteit. Kijk daar staat de eerste serie van de wedstrijdauto's van Porsche”, vertelt de autokenner al gebarend naar een model uit de jaren zestig. “Die auto is dus echt duurzaam en niet zo'n Tesla die over twintig jaar op de kop op een autokerkhof ligt. We hebben 'm helemaal opgeknapt met oude materialen. Dat doen we hier vaker. Soms komen er auto's binnen, bij wijze van in twee boodschappen tassen. Roestige, oude wrakken, maar we herstellen ze als nieuw. Ik durf daarom met recht te zeggen dat we één van de duurzaamste bedrijven van Nederland zijn! Zonder dat ik 'links' ben trouwens, integendeel! Ik donder niet zo maar iets weg als het gerepareerd kan worden. Eigenlijk bewaar ik alles...”

Witteboordencriminaliteit
Het autovak en de liefde voor Porsches heeft Edwin onder andere meegekregen van Jan Konink, voormalig Porsche-dealer in Twente. “Hij was als een tweede vader voor me, een mentor!”, benadrukt Edwin. In de goede jaren leerde hij daar de kneepjes van het vak, om uiteindelijk zijn eigen onderneming in Enter op de bouwen. “In 1997 opende ik hier de deuren op de Vonder als Porsche specialist, om vervolgens in 2005 ook het dealerschap op met te nemen. Het werd me aangeboden, de importeur hielp me daar in eerste instantie bij.” Maar wat met mooie woorden begon, werd een duistere droom. “Al gauw begon het eisen en nemen. Ik moest overhaast beslissingen nemen en er werd me van alles opgedrongen. In de beginperiode was het bedrijf nog geen onderdeel van Volkswagen. Inmiddels maakt het deel uit van de PON-holding en die zijn bekend van de witteboordencriminaliteit. Daar wil ik geen deel vanuit maken. Ze hanteren een hiërarchie die vergelijkbaar is met een Russisch staatsbedrijf en de daaraan gekoppelde uurtarieven van momenteel 160 euro exclusief btw om de auto in onderhoud te brengen. Ik heb uiteindelijk de zaak in korte tijd opgebouwd en zes jaar geleden ook weer verkocht om hier zelfstandig verder te gaan als gecertificeerd Porsche Classic bedrijf.”

Wat toen met drie personeelsleden startte is inmiddels het Porsche Lammertink met zestien medewerkers op de loonlijst. “Ik heb niet de ambitie om weer met dertig of meer personen een onderneming te runnen. Ik ben een techneut, geen manager. Het ambacht, daar houd ik van. Uren bezig met reviseren, repareren of ombouwen; oplossingen bedenken voor nieuwe overbrenging, zelf versnellingsbakken samenstellen op basis van wensen en zelf motoren ontwikkelen. In een straal van dertig kilometer rondom Enter heb ik overal connecties, zodat ik m'n eigen materialen kan laten maken.”

Uniek naslagwerk
Die ambacht en kunde heeft Edwin zichzelf eigen gemaakt. “Ik ben wat dat betreft een autodidact. Zelf uitproberen, veel lezen en naslagwerk raadplegen. Ik kan zo op een avond in mijn mancave in de boeken duiken om iets na te lezen. Ik heb kasten vol mappen en boeken, van elk type Porsche dat er gemaakt is. Ook uniek naslagwerk, waarin bepaalde modificaties zijn opgenomen. Dat soort informatie is onvindbaar... Ik ben daarom ook blij dat ik met name van Jan Konink ontzettend veel documentatie heb gekregen. Dan kan ik altijd tot in detail nazoeken hoe iets in elkaar zit of hoort te zitten. Ik wil techniek begrijpen en niet zo maar iets voor lief aannemen, omdat iemand dat zegt. Dat geldt overigens met alles in het leven, zeker in de tijd anno 2021.”

Levenservaring
Tot zo'n drie jaar terug was Edwin nog op de circuits overal ter wereld te vinden. Inmiddels heeft hij het racen afgezworen. “Ik ben avontuurlijk ingesteld, heb de hele wereld wel gezien, leefde een soort zigeunerleven haha. Meer dan dertig weekenden per jaar stond ik wel ergens op een circuit, om door de week fulltime aan het werk te zijn. En tussendoor ben ik ook nog vader... Dat leven heeft me ontzettend veel gebracht, heb ontzettend veel meegemaakt en vooral levenservaring opgedaan. Daar heb ik zeker geen spijt van. Maar ik merk wel dat mijn lichaam er onder geleden heeft; ik ben niet zuinig op mezelf geweest en dat moet ik nu de hele dag bekopen met pijn. Maar ach... Ik heb tot nu toe in ieder geval elke minuut van mijn leven écht geleefd.” 

Schip
Toen Edwin stopte met racen viel hij wel in een spreekwoordelijk gat, vertelt hij. “Het leek wel alsof ik met pensioen was, ook al werkte ik nog volop. Toch had ik in de weekenden ineens tijd over... Ik ben wel iets meer van de rust gaan genieten. Ik had al 21 jaar een eigen boot, maar had er amper mee gevaren. Die heb ik ingeruild voor een oud, op de werf gebouwd schip. Afgelopen jaar heb ik die helemaal hersteld. Als het even kan, ga ik nu met mijn vrouw naar Friesland om daar dan in het weekend te genieten op het water. Dat heb ik mij ook voorgenomen: ik ga alleen nog maar leuke dingen doen in m'n verdere leven! Want alles om ons heen verandert momenteel té snel. Dat is dan ook mijn advies: als je nog iets wilt doen en het is ook mogelijk... Doe het niet later, want later is vandaag!”

Uw reactie