Columns

Sally Lindeman (deel 1).
Door Wilna de Grooth-van der Sluis

Sally Lindeman. Misschien kunt u zich hem nog herinneren? Hij was garagehouder aan het Burgemeester van de Bergplein in Wierden, op de huidige plek van de garage van Eef Wessels. Volgens zijn valse persoonsbewijs in oorlogstijd was hij echter ook decoratieschilder. Een foto van Sally Lindeman met Hendrik Lodeweges op de expositie 'Het Verzet Kraakt', is de aanleiding dat na ruim zeventig jaar na dato dit artikel over hem verschijnt. In april 2014 is het gepubliceerd in de Wederwaardigheden.

 

Dit verhaal is afkomstig van Wilna de Grooth-van der Sluis, geboren te Bergentheim op 15 december 1944. Haar vader en moeder zijn Willem van der Sluis en Gerritdina Huiskes. Ze zijn getrouwd op 7 augustus 1942 en woonden aan de Van Roijensweg in Bergentheim. Ze zijn eigenaar van een schildersbedrijf plus een winkel in schildersspullen.

 

“Vanaf het begin dat mijn ouders getrouwd waren, hadden ze onderduikers in huis. Uit Wierden waren dat Sally Lindeman en bij gelegenheid Gerhard Niezink. Beide mannen hebben de oorlog overleefd en ik heb ze persoonlijk gekend. Mijn vader is 12 januari 1945 met de hele ondergrondse van Bergentheim verraden, opgepakt en als een represaillemaatregel op 2 maart 1945 in Varsseveld gefusilleerd. Als kind logeerde ik bij oom en tante Lindeman in Wierden, in dat mooie huis naast de garage (thans garage Eef Wessels –red.). Zij kwamen vaak op bezoek, zowel op mijn moeders verjaardag en ook op die van mij.

Mijn moeder sprak niet veel over de oorlog. Later, toen ik getrouwd was en zelf kinderen kreeg, wilde ik graag meer weten over wie mijn vader was als persoon en wat er allemaal in de oorlog was gebeurd. Zo maakte ik een afspraak met de familie Niezink en bij die gelegenheid kreeg ik een tegeltje van Gerhard Niezink met het wapen van Wierden erop. Achterop stond: Ter herinnering aan de onderduikperiode te Bergentheim 1942-1945. Het was gemaakt door Sally Lindeman in de werkplaats van mijn vader. Hij mocht daar ‘s avonds komen om allerlei decoratieve voorwerpen te maken en te beschilderen. Zo hing er thuis aan de muur een uit triplex gezaagd bovenstuk van een klederdrachtpop, met een rok van stof, waar mijn moeder stofdoeken instopte en op de radio stond een schilderijtje van plexiglas met een Volendams stelletje erop.

 

In 2006 besloot ik om postuum eenYad Vashem-onderscheiding voor mijn ouders aan te vragen. De moeilijkheid was dat de familie Lindeman kinderloos is gebleven en dat er geen verdere nabestaanden waren. Omdat ik tijdens en pal na de oorlog een baby was, kende ik de verhalen alleen van horen zeggen. Lange tijd hoorde ik niets van Yad Vashem en ik schakelde mensen van kamp Westerbork in. Via hen vernam ik dat ik moest aantonen dat die voorwerpen ook inderdaad door Sally Lindeman gemaakt waren.

 

Maar hoe doe je dat? Er stond geen handtekening op of iets dergelijks. Wegens ziekte van mijn man liet ik de zaak rusten, totdat ik in 2011 van een familielid een e-mail kreeg. Daarin stond: 'Kinderspeelgoed uit Tweede Wereldoorlog in Israëlcentrum in Nijkerk'. In de tentoonstelling was een pop van een mevrouw uit Putten, gemaakt door Sally Lindeman. Zou dat dezelfde Sally uit Wierden zijn?

 

Wordt vervolgd.