Columns

Het laatste lös hoes van Wierden: Boerderij ’t Hemeltje bijna ter ziele

Aan de Grimbergerweg 9 staat de boerderij, die gebouwd is in de jaren dertig van de vorige eeuw en bewoond door de familie Eertink. In deze rubriek richten de kijker op de schuur of eertijds het woonhuis er naast. Voordien woonde de familie in het er onmiddellijk achter gelegen boerderijtje in de volksmond ook wel 't Hemeltje genoemd. Ook deze boerderij is nog steeds intact als lös hoes, dat aan de binnenzijde goed te zien is voor wat de indeling betreft.

De boerderij heeft de naam gekregen van de bijnaam van een inwonend vrouwspersoon, die om haar hoge piepstemmetje 't hemeltje werd genoemd, naar de sjirpende krekels die bij voorkeur hun verblijf zochten onder de haardplaat van het open vuur. Een nog oudere benaming voor een vroegere bewoner luidde 'Chassée met ’n köttelsmakkert'. Deze had de bijnaam te danken aan de belevenissen aan de tiendaagse veldtocht onder Chassée. En een 'smakkert' was een plaggenhak, die werd gebruikt om plaggen stuk te slaan. Omdat een keuterboertje doorgaans om mest verlegen zat en deze ook voor zijn bedrijf onmisbare behoefte op alle denkbare plaatsen vergaarde, werd hij ook wel eens met de bijnaam keutelboertje genoemd. De bijbehorende schuur is enige jaren jammer genoeg in elkaar gezakt.

De huidige eigenaren hebben het begin negentiger jaren gekocht en wilden er een soort jachthuis van maken. De naaste bewoners waren hier fel op tegen, want zij vonden dat de schuur bij hun boerderij hoorde en dat moest zo blijven. Daarover is heel wat geruzied en uiteindelijk bij de rechter beland. De naaste bewoner werd daarbij in het gelijk gesteld.

 

Er is door de buurt al eerder al aangedrongen bij de eigenaars om de schuur (oude woonhuis) op te knappen. Reden voor het verval was 'dat het geen zin had, omdat de eigenaar er ook niets aan had'. Er is al die jaren geen onderhoud gepleegd en het resultaat is nu goed te zien. Toen de schuur gedeeltelijk instortte, is de buurt opnieuw op bezoek geweest om de eigenaar daarvan van op de hoogte te stellen. De eigenaar liet weten dat hij vergaande plannen had om van de schuur een woning te maken. Ook de eerder naast gelegen vergane schuur zou in het plan worden meegenomen. De gemeente zou hier naar eigen zeggen positief tegenover staan. Ook de buren zouden daar geen problemen mee hebben, en dit is bevestigd. Echter, onlangs is het boerderijtje letterlijk door zijn hoeven gezakt.

Jaren en jaren is er door de eigenaar geen onderhoud gepleegd, zelfs niet waterdicht gehouden. Daarmee verdwijnt er een opnieuw een stuk monumentale cultuurhistorie. Je zou bijna zeggen dat verwaarlozing wordt beloond! De gemeente blijft ook verantwoordelijk voor historie en cultureel erfgoed. We kunnen de gemeente er nu nog op wijzen dat er ook nog mooie authentieke boerderijen in de Grimberg zijn overgebleven. Het geheel zou wellicht aangemerkt kunnen worden als een soort beschermd gebied met monumentale gebouwen (evenals beschermd dorpsgezicht).

 

Het is op dit moment gelukkig nog niet verpest of te laat.