Algemeen

Gedreven leerkracht op Basisschool De Widerode

Juf Hannie geniet nog van elke werkdag, maar kiest na 47 jaar onderwijs toch voor pensioen

Juf Hannie te midden van leerlingen van basisschool De Widerode.
Juf Hannie te midden van leerlingen van basisschool De Widerode.

WIERDEN – Als je na 47 jaar nog steeds met ontzettend veel plezier naar je werk toe gaat, dan kun je met recht zeggen dat je je hart hebt gevolgd en met passie en enthousiasme je ambities hebt waargemaakt. Dat geldt dan ook voor Hannie van Zanten. De 66-jarige juf neemt deze week afscheid van het basisonderwijs. De laatste veertien jaar was de geboren en getogen Raaltense verbonden aan basisschool De Widerode in Wierden. “Ik mocht eigenlijk in februari al met pensioen, maar wilde dit schooljaar gewoon volmaken. Het is toch niet leuk voor de kinderen dat ze halverwege het schooljaar ineens een andere juf voor de klas krijgen?”

 

Het plezier in het geven van lessen aan basisschoolkinderen is bij Hannie haast onuitputtelijk. Als negentienjarige kwam ze van de kweek en begon in 1973 haar carrière in Steenwijk, in de Kop van Overijssel. “Ik wilde graag aan het werk, maar in mijn woonplaats Raalte was op dat moment geen vacature. Zodoende ben ik in Steenwijk op kamers gegaan en daar in het kleuteronderwijs gerold.”

 

Hoofdleidster

Geheel vreemd was de keuze voor het onderwijs – en dan met name de kleuters – overigens niet. Haar vader was voorzitter van de vereniging van openbaar onderwijs. “Hij was één van de voorvechters van een openbare kleuterschool in Raalte. Bovendien keek ik als vijftienjarig meisje al mee met leerkrachten op de kleuterschool, dat vond ik toen al écht leuk om te doen! Het is die spontaniteit van de kleutertjes die me aantrekt, je kunt zo ontzettend veel met ze bereiken, mede doordat ze heel veel fantasie hebben.”

 

Het onderwijs loopt als een rode draad door het leven van Hannie, dat allerminst saai te noemen is. Vanuit Steenwijk zocht ze uiteindelijk toch een werkplek dichter bij haar familie en vrienden. Ze kwam in Deventer terecht, om vervolgens in Raalte als hoofdleidster aangesteld te worden. In 1985 maakte ze de landelijke omschakeling naar het basisonderwijs van dichtbij mee. “Er werd toen ook een nieuwe school gebouwd en kon daar directeur worden, maar dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan. Ik voelde dat ik daar niet klaar voor was.”

 

Pittige periode

In 1999 kreeg ze nogmaals de kans om hogerop te komen. “Ik werd leidinggevende in Hellendoorn bij De Drie Linden (tegenwoordig fusieschool De Reggewinde. -red.) en heb daar in zeven jaar tijd enorm veel geleerd. Het was een periode die ik voor geen goud heb willen missen, maar ook pittig. De school was klein. Ik gaf les aan drie groepen én was tevens directeur. Voor mezelf was die druk te hoog en ik kon het allemaal niet meer overzien.”

Hannie kreeg een burn-out en moest vervolgens re-integreren. “Daartoe kon ik in Rijssen en in Wierden aan de slag voor een periode van een jaar. Daaropvolgend kon ik bij De Widerode nagenoeg volledig aan het werk en dat heb ik tot nu met enorm veel plezier gedaan. Ik heb tijdens die re-integratie nog even gedacht om totaal wat anders naast het onderwijs te gaan doen, op het gebied van NLP-coaching (mentale personal training -red.), maar dat is er niet van gekomen. Misschien dat ik me daar straks alsnog op ga richten, maar eerst ga ik even een jaartje 'vakantie' vieren.”

 

Zelfvertrouwen en eigenwaarde

In al die jaren heeft Hannie nagenoeg alle groepen onder haar hoede gehad, maar bij De Widerode met name de middengroepen. “Na 22 jaar kleuters wilde ik wel een keer wat anders”, vertelt ze lachend. “Kinderen in de groepen vier, vijf en zes kun je wat meer uitdagen en als ze je eenmaal een beetje kennen, dan doen ze dat ook bij mij. Ik vind het mooi om de kinderen te zien groeien in met name zelfvertrouwen en eigenwaarde. Dat vind ik wat het onderwijs betreft misschien nog wel het belangrijkste om de kinderen mee te geven. Bovendien heeft het wel iets gezelligs, samen werken in een klas.” Naast regulier onderwijs begeleidt ze dit jaar enkele kinderen met een andere achtergrond, waaronder Syrisch en Roemeens, op gebied van taal.  “Basisonderwijs is verfrissend. Het houdt je jong, ik voel me echt nog lang geen 67, ook al word ik dat wel. De kinderen hebben me gelukkig altijd leuk gevonden. Ouders lieten dat ook weten: ik was 'streng' maar wel rechtvaardig. Maar echt streng... ach... je moest het wel heel bont maken als je bij mij even apart werd gezet.”

 

Positieve waardering

Hannie heeft in de loop der jaren het onderwijs wel zien veranderen, met name door de invoering van de basisvorming in 1985, maar ook door andere wijzigingen. “Er wordt van ons verwacht dat we steeds meer aandacht schenken aan techniek bijvoorbeeld. Prima, maar het takenpakket neemt daardoor wel toe. Die verzwaring zorgt voor steeds meer druk. Hier op De Widerode hebben we gelukkig een heel prettig team en met Peter Baars een goede directeur. Door in te zetten op werkdrukverlagende middelen, kunnen we het met z'n allen goed behappen. Zo sta ik zo nu en dan voor een groep, zodat een leerkracht ook even tijd heeft voor andere belangrijke zaken, die anders blijven liggen. Daarnaast zorgen ook de studiedagen voor prettig contact met collega's. Je hoort op deze school vooral wat je goed doet, die waardering zorgt er ook voor dat je je met plezier in wilt zetten. Dat maakt het hele team krachtig.”

Die positieve uitstraling wordt ook door de ouders gewaardeerd, meent Hannie. “Je bent toch elke dag verantwoordelijk voor hun meest kostbare bezit. Je werkt wat dat betreft samen aan de opvoeding van hun kind. Ik ben ook blij dat ouders – mede door corona – nu inzien wat de taken van een leerkracht zijn. Dat mag overigens ook wel eens weer financieel gewaardeerd worden, net als de mensen in de zorg. Dat vind ik best wel een dingetje. Het werk is naar mijn mening ondergewaardeerd, zeker als je het afzet tegenover docenten in het middelbaar onderwijs. Wij zijn net als hen ook HBO geschoold, maar we verdienen een paar honderd euro per maand minder dan zij doen.”

Eigenlijk mocht Hannie in februari al de handdoek in de ring gooien, maar ze klopte bij directeur Peter Baars aan met het verzoek om het schooljaar vol te maken. “Dat kenmerkt Hannie, ze is nooit met tegenzin gaan werken. Ze rijdt vanuit Raalte over de drukke N35 naar Wierden, maar is altijd ruim op tijd aanwezig. Zo'n positieve houding past bij ons, als team van De Widerode”, duidt Baars. Hannie neemt deze week afscheid, vandaag (woensdag 1 juli) voor de kinderen en ouders op school op het schoolplein en aan het eind van de week voor het personeel middels een barbecue bij haar thuis in Raalte.

Reacties

Ben SUPER trots op mijn zus!!!

Ruim 40 jaar onderwijs is geen kleinigheid. Na ups en downs nu tijd voor jezelf!!!

Enjoy!!!

Uw reactie