Afbeelding

Distelvink

Columns

Goeie vraag

Is het u ook opgevallen? Het lijkt mode te zijn, aan talkshowtafels of in actualiteitenrubrieken  valt het bijna standaard te beluisteren. De presentator stelt een vraag en het eerste antwoord is: “Goeie vraag”. Hiermee wordt nog even tijd gewonnen om het echte antwoord te formuleren of, nog vaker, de bevraagde heeft niet een echt goed antwoord. En dan moet een wollig antwoord uitkomst bieden. :-)

Toon lef, neem risico

Een poosje geleden al riep de gemeenteraad, op initiatief van coalitiepartij CDA, het college op tot een actiever grondbeleid. Met andere woorden, het gemeentebestuur moest als een soort publieke projectontwikkelaar gronden en opstallen aankopen, en dat onder de noemer ‘strategische aankopen’. De oproep werd verbaal onderstreept met: “Toon lef, neem risico”.

De bedoeling achter de oproep was een nobele. Door als gemeente grond aan te kopen, kan deze goedkoper aangeboden worden waardoor huizen voor meer mensen bereikbaarder worden. De vraag is uiteraard of je er als gemeente de vingers achter kunt krijgen of dat projectontwikkelaars je allang voor zijn.

Zegt de naam ‘Waterrijk’ u nog iets? Dit moest een luxe en duurzame wijk worden ten noorden van onze buurgemeente Almelo. Een wijk met maar liefst 4.200 woningen. De belangstelling viel tegen. Almelo moest miljoenen afschrijven. Overigens schreef ook Wierden veel geld af in de crisis van 2008. “Toon lef, neem risico” klinkt heldhaftig, maar... wie draait er uiteindelijk voor een eventueel risico op? Mmm... goeie vraag.

Aan de slag

De oproep van de raad is vertaald in een Nota Grondbeleid, die in de gemeenteraad besproken is. Het college stelt voor om ermee aan de slag te gaan, met alle mitsen en maren die erbij horen. Zo’n oproep van de gemeenteraad leg je natuurlijk niet naast je neer. Logisch tot zover.

Onbegrijpelijk wordt het als de werkwijze ter sprake komt. Het gaat als volgt: het college wil snel een aankoop doen - de gemeenteraad krijgt er een mailtje over - de fracties moeten binnen vijf dagen hun eventuele bedenkingen laten weten - geen bedenkingen? dan word je als raad geacht in te stemmen met aankoop en bedrag.

Een discussie in de gemeenteraad om tot een zo goed mogelijk besluit te komen, wordt gemakshalve maar even overgeslagen. De verantwoording gebeurt achteraf. Een bestuurlijke fuik noem je zoiets. De werkwijze is voor het college comfortabel, maar waarom laat de raad zich zijn rol ontnemen? Mmm... goeie vraag.

Dames en heren politici, behoedt u het college voor al te drieste bokkensprongen?