Enterse Leanne Pots bezig met haar derde feelgoodroman

ENTER - Praat een uur met de bevlogen boekenschrijfster Leanne Pots (32) en je komt erachter met hoeveel passie ze haar dagelijkse werk binnen de politieorganisatie doet, haar drie kinderen opvoedt en nog tijd vrijmaakt om aan haar inmiddels derde feelgoodroman te werken. “Het is puzzelen met de tijd, maar als je ’s ochtends om zes uur start, kun je veel doen op een dag.”

Schietbaan

Leanne vertelt in een rap tempo over haar jeugdjaren. “Ik ben vrij beschermd opgevoed en was niet heel veel gewend. Cafébezoek was mij vreemd. Ik moest wel schakelen toen ik aan de studie ging en daarna. Na de lagere school volgde Pots de Vwo-opleiding aan de Fruytier scholengemeenschap, eerst in Rijssen, later in Apeldoorn. “Ik wilde graag bij de politie. Bij een open dag bij het trainingscentrum van de politie in Borne, sloeg de vonk van bij de politie te gaan over. Ze hebben daar onder de gebouwen een schietbaan. Dat was mijn droom. Toen ik daar stond, wist ik dat ik ook bij de politie wilde. Maar omdat er op dat moment geen vacatures waren, koos ik voor de studie Pedagogische Wetenschappen in Utrecht. Totdat ik op vakantie was en bij de pier van Scheveningen politiepaarden op het strand zag, toen wist ik dat ik tóch bij de politie wilde. Tot mijn verrassing kwam er tegelijkertijd een vacature vrij in het toenmalige district Twente met als eis een VWO-vooropleiding. Dát was mijn kans. Na drie maand Pedagogische Wetenschappen verruilde ik Utrecht in voor Twente en werd aangenomen voor de 4-jarige HBO-opleiding van de politie.”

Buitenwereld

“Ik moest best wel wennen aan de politiewereld en wat ik tegenkwam, maar dat ging uiteindelijk prima. Mijn stages deed ik in Hengelo en Almelo. Na de opleiding ging ik werken in Oldenzaal. Gewoon als politieagent zoals iedereen dat wel kent. Vrij recent heb ik een nieuwe functie. Ik hou me nu bezig met preventie op het gebied van integriteit en betrouwbaarheid van politiecollega’s. Dit is een interne functie. De 6-jarige ‘straatervaring’ komt nu goed van pas.”

Feelgoodgenre 

“Tussen de bedrijven door ontlook het schrijverstalent bij Leanne. “Ik las veel en vond schrijven ook wel leuk. Veel van de boeken die ik las, beschreef ik op mijn eigen weblog. Dat was in de tijd voor de social media. Ik legde me op een gegeven moment toe op het recenseren van christelijke boeken. Op een gegeven moment word je dan ontdekt. Dat wil niet zeggen dat ik alleen maar vleiend en positief recenseerde, ik was ook wel kritisch. Mijn ervaring is dat uitgevers dat wel konden waarderen. Ik las en recenseerde onder andere historische romans van Julie Klassen maar ook romans van Francine Rivers, van Lynn Austin en Karin Witemeyer. Die laatste kun je rekenen tot zogenaamde het zogenaamd Feelgood genre. Het zijn relatief laagdrempelige boeken met een redelijk voorspelbaar maar zonder meer met een positief einde. Mensen doen er soms wat meewarig over, maar naar mijn mening heeft dit genre net zoveel bestaansrecht als bijvoorbeeld thrillers.”

Je krijgt heel veel positieve recensies, ook als je doorscrolled

“Dat herken ik en ik ben daar heel dankbaar voor. Veel mensen willen gewoon een verantwoord boek lezen waar ze niet al te diep over hoeven na te denken, niet te veel personen, geen dubbele lagen, een happy end en met de nodige levenslessen. Mijn eerste boek in de serie Weidse liefde heet ‘ik red me wel’. Het speelt zich af in Reggeveld, een denkbeeldig plaatsje in Twente, het zou Enter of Markelo kunnen zijn. In dat boek heb ik geprobeerd levenslessen mee te geven. De hoofdpersonen gaan naar de kerk, bidden tot God en proberen goed te doen. Het speelt zich af in een agrarische omgeving. Dan moet ik wél weten hoe dat met de oogst gaat, hoe het op een boerderij toe gaat en wat de gewoontes in deze streek zijn.”

Hoe begin je met een boek te schrijven?

“Ik heb eens aan een verhalenwedstrijd meegedaan van uitgeverij Kok. Daar viel ik mee in de prijzen. Op dat moment was ik bezig met het manuscript van wat mijn eerste boek zou worden en daar hadden ze interesse in. Op dat moment weten ze je te vinden en stimuleren ze je om door te pakken. Bij het starten van een boek begin je met het maken van een plot, de verhaallijn, de structuur. Vervolgens maak je een karakterdossier van de hoofdpersonen. Hoe positioneer je ze en hoe wil je dat ze zich ontwikkelen. En dan begin je te schrijven. Voor mij was dat in de coronatijd. Toen waren de kinderen nog klein en kon ik bij wijze van spreken ’s avonds om half 7 al starten. Dat lukt nu niet meer. Het is nu meer puzzelen met tijd, maar ik zie het zo, dat ik dit schrijverstalent van God gekregen heb. Daar wil ik graag wat van uitdelen, zie het als een missie. In mijn boeken komen de thema’s genade en vergeving terug. Dat ligt er dan niet bovenop maar zit door het verhaal heen verweven.”

4500

“Ik heb nu twee boeken geschreven en een novelle. Samen zijn er nu ruim 4500 van mijn boeken verkocht. De boekpresentatie van het 1e boek was bij de Enterse Primera. Het tweede boek is gepresenteerd bij boekenhuis Rijssen. Er kwamen zo’n 50 mensen op af. Ja ook Enternaren en mijn collega’s bij de politie lezen mijn boeken.

Wat lees je zelf?

’s Ochtends vroeg lees ik in mijn stille tijd uit de bijbel en boeken die gaan over geloofsopbouw. En ik lees graag feel-good romans, maar bijvoorbeeld ook bijbel-historische romans van Connilyn Cossette.

Wanneer komt je derde boek uit?

“Dat zal in het najaar 2025 worden. Daarmee eindigt de serie en lijkt het me leuk om aan iets anders te beginnen. Ik weet nog niet of het een nieuwe serie wordt of een losse roman. Ik heb nog allerlei verhaal ideeën, misschien maak ik ooit wel een uitstapje naar ander genre, zoals een historische roman.”

Tekst en beeld: Gerard Voortman